Jak uratować skurczony sweter z wełny? Sprawdzone sposoby

Włókno wełniane pokrywają mikroskopijne łuski. Pod wpływem wysokiej temperatury i ruchu otwierają się, zaczepiają o siebie i zbijają w gęstszą strukturę. Tak powstaje filcowanie, którego efektem jest mniejszy rozmiar i sztywniejsza dzianina.

Do najczęstszych przyczyn należą:

• pranie w temperaturze powyżej 30 stopni, przy której włókna tracą elastyczność,

• nagła zmiana temperatury między praniem a płukaniem, działająca na wełnę jak szok,

• zwykłe proszki, które usuwają naturalne tłuszcze chroniące włókno,

• intensywne wirowanie, zwijające i zbijające dzianinę,

• suszenie na kaloryferze albo w suszarce bębnowej,

• pozostawienie mokrego swetra zwiniętego w kłębek.

Zacznij od metody najłagodniejszej. Jeśli nie przyniesie efektu, przejdź do kolejnej.

Napełnij miskę letnią wodą o temperaturze do 30 stopni i zanurz w niej sweter męski na 15 do 20 minut. Delikatnie odciśnij nadmiar wody, nie wykręcając dzianiny. Rozłóż sweter na suchym ręczniku, zwiń oba w rulon i lekko dociśnij, żeby odsączyć resztę wilgoci. Następnie ułóż go płasko i równomiernie naciągaj we wszystkich kierunkach: na długość, szerokość i przy rękawach. Susz w temperaturze pokojowej, wymieniając ręcznik na suchy.

Odżywka wygładza łuski włókna i przywraca mu miękkość. Rozpuść łyżkę produktu bez silikonów w litrze letniej wody i zanurz sweter na 20 do 30 minut. Wypłucz w chłodnej wodzie, odciśnij bez wykręcania, a potem rozłóż i naciągnij tak samo jak przy pierwszej metodzie. Zamiast odżywki możesz użyć gliceryny w tej samej proporcji.

Przydaje się, kiedy dzianina jest lekko sfilcowana. Odwróć sweter na lewą stronę i rozłóż go płasko. Trzymaj parownicę lub żelazko z funkcją pary kilka centymetrów nad tkaniną, bez dociskania. Po każdym naparowaniu rozciągaj dzianinę dłońmi w wybranym kierunku. Zostaw do całkowitego wyschnięcia na płasko.

Metoda dla mocniej zbitych włókien. Namocz sweter przez pół godziny w chłodnej wodzie z płynem do prania wełny, wypłucz i odciśnij tak, aby przestał kapać. Włóż go do foliowej torby i umieść w zamrażalniku na całą noc. Następnego dnia wyjmij i rozmrażaj w temperaturze pokojowej. 

Zamarzniętej dzianiny nie rozkładaj na siłę, bo łatwo ją uszkodzić. Rozciąganie zostaw na moment, gdy sweter będzie już miękki.

Przy modelach z wełny merino, kaszmiru czy mieszanek z jedwabiem warto od razu rozważyć pomoc specjalisty. Pralnia dysponuje środkami, których nie da się zastąpić domowymi metodami, a ryzyko trwałego uszkodzenia dzianiny jest wtedy najmniejsze.

Kilka pomysłów krążących w sieci przynosi więcej szkody niż pożytku. Warto pamiętać, żeby:

• nie prać ponownie w wyższej temperaturze w nadziei, że włókno wróci do formy,

• nie suszyć swetra rozwieszonego na wieszaku, bo pod ciężarem wody odkształci się w ramionach,

• nie naciągać dzianiny w jednym kierunku, ponieważ traci wtedy pierwotny fason,

• nie prasować bezpośrednio na wełnie, gdyż wysoka temperatura utrwala sfilcowanie,

• nie liczyć na pełny powrót do rozmiaru przy mocno zbitej dzianinie, w której łuski zaczepiły się trwale.

Przy praniu i suszeniu wełny trzymaj się kilku zasad:

• pierz w temperaturze do 30 stopni, wybierając program wełna albo pranie ręczne,

• używaj płynów przeznaczonych do wełny zamiast zwykłego proszku,

• ustaw najniższe obroty wirowania lub całkiem je wyłącz,

• płucz w wodzie o zbliżonej temperaturze co pranie,

• susz na płasko, z dala od kaloryfera i bezpośredniego słońca.

Modele z domieszką bawełny lub włókien syntetycznych są mniej podatne na kurczenie. Przegląd składów i konstrukcji zebraliśmy w artykule o tym, jakie są rodzaje swetrów męskich. Po zestawy na co dzień zajrzyj do poradnika o tym, jak nosić sweter męski.